Lifestyle,  Persoonlijk

Ja, ik ben single!

Gisteren op 11 november was het Singles’ Day volgens alle commerciële ketens. En om heel eerlijk te zijn vind ik dat een van de meest onzinnige dagen ooit bedacht. Maar om lekker in dit onderwerp te blijven, deel ik jullie mijn 5 grootste frustraties rondom het single zijn. 

1. Je bent zo knap. Waarom ben je nog steeds single?

De meest voorkomende vraag die ik naar mijn hoofd krijg geslingerd. Ik vind het zo gekke beredenering dat als je er goed uit ziet wel in een relatie zou moeten zitten. Het zo’n onzin, wat heeft het uiterlijk te maken met het hebben van een relatie?

 

Dat ik nog steeds single ben is mijn eigen keuze geweest. Ik wilde eerst van mezelf kunnen houden en kunnen genieten van mijn eigen gezelschap, voordat ik iemand anders toe laat. Ik heb wat tijd nodig gehad om mijn eigen wereldje op te bouwen, waar ik altijd op kan terugvallen. Inmiddels heb ik die wel goed opgebouwd, maar dat wilt niet zeggen dat ik met de eerste en beste die ik kan krijgen een relatie mee aan ga. Ik ben ook niet op zoek, ik heb zoiets ik zie wel waar de liefde mij naar toe leidt.

 

2. Stelletjes in het openbaar

Sorry, ik vind het heel leuk en lief als je zo verliefd ben op elkaar, maar als je voor mijn neus klef zit te doen kan ik mij daar flink aan irriteren. Natuurlijk ben ik wel een klein beetje jaloers, maar aan de andere kant voelt het heel ongemakkelijk als ik achter je sta op de roltrap en je uitgebreid staat te zoenen met je lover alsof er niemand anders is, terwijl ik geen andere kant op kan gaan om te vermijden om jullie te zien zoenen. Get a room, please.

 

3. Wanneer je de enige single bent van je vriendinnen

Ik hou van mijn vriendinnen en kan het ook prima vinden met hun vriendjes. Soms is het alleen lastig ik dat ik sommige situaties niet ken als je lang in een relatie zit en samenwoont. Dat er dingen zijn die voor hen vanzelfsprekend zijn, maar voor mij niet, wat ik dan vergeet of niet bij heb stilgestaan. Het is niet echt een frustratie, maar meer iets wat het voor mij moeilijk maakt om single te zijn.

 

4. Je krijgt het gevoel dat je achterloopt

Om mij heen gaan mensen samenwonen, trouwen of krijgen baby’s. Allemaal een nieuwe of andere fase in het leven dan waar ik momenteel sta. Soms geeft dat mij een gevoel alsof ik achterloop in “the circle of life”. Maar inmiddels weet ik wel dat ieder zijn eigen tempo in het leven heeft in welke fase zij ziten, ongeacht de leeftijd. Alleen soms geeft het gewoon dat gekke gevoel alsof je achterloopt.

 

5. Single zijn in je 28e levensjaar

Velen die ik ken zijn al jaren met hun geliefde samen, je kent elkaar door en door goed en kent elkaar ook van school, vrienden, bijbaantje of vakantie. Als je jonger bent, ben je ook veel meer op pad en leer je sneller nieuwe mensen kennen. Ik zeg niet dat ik heel oud ben, maar ik vind het persoonlijk lastiger om nieuwe mensen te ontmoeten en leren kennen. Ik werk, beoefen mijn hobbies vaak thuis, ik ga niet graag stappen, ik zie alleen dezelfde mensen, dus waar ontmoet je eigenlijk iemands nieuws? Juist, via Tinder of datingsites.
Dus ik geef toe! Ik zit ook gewoon op Tinder te swipen. Ik ben sowieso niet wanhopig op zoek, zoals ik zei in kopje 1: ik zie wel waar alles mij naar toe leidt. Dus ik vind het wel leuk als er leuke gesprekken voortkomen via Tinder matches. Soms komen er ook leuke dates op uit, maar vaak komt het niet verder dan de eerste date. En dat is zo lastig, hoe ouder je wordt hoe kieskeuriger je wordt. Een date kan dan wel heel gezellig zijn, maar vaak blijkt dan toch die connectie er niet goed genoeg aanwezig te zijn geweest voor een vervolgdate. Het hele dating vind ik een heel gedoe en best wel stressvol. Ik word zelf ook niet zo heel gauw verliefd, maar het daten over het algemeen is gewoon zo zenuwslopend. Elke keer moet je jezelf opnieuw voorstellen en openstellen naar elkaar. En dan is het nog maar de vraag of het klikt en die connectie er is. Dat kan best vermoeiend zijn. (Ik heb overigens niet zo heel vaak gedate hoor, haha, maar als het erop neer komt, vindt ik het altijd vreselijk zenuwslopend).

 

Het komt wel

Maar de druk is voor mij wel wat groter geworden om iemand te vinden om mijn leven mee te delen. Ondanks dat ik het helemaal niet zo erg vind dat ik single ben. Alleen net zoals bij vrouwen die hun eierstokken voelen rammelen voor een kind, voel ik bij mij het grote verlangen om samen met iemand mijn leven te delen. Dat gevoel is soms heel lastig te negeren.

 

En geloof mij, het is niet dat ik mij eenzaam voel, ik leef echt prima in mijn eigen gezelschap. Ook heb ik niemand nodig om gelukkig te zijn. Ik ben gelukkig met mezelf, ondanks dat ik wat mentale issues heb met mezelf. Het zou alleen wel gewoon fijn zijn als ik iemand heb om naar “thuis” toe te komen. Om met iemand een diepere connectie te maken dan alleen het oppervlakkige. Maar zoals met alles: het komt wel. Ik heb een tijdje stil gestaan op het gebied van daten, maar ik heb wel besloten om mezelf weer open te stellen ervoor. En ik zie wel waar het mij naar toe leidt.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.