• Lifestyle,  Persoonlijk

    2018: een achtbaan van emoties maar enorm dankbaar

    Vorig jaar was mijn enige doel om de balans die ik toentertijd dacht gevonden te hebben goed te kunnen onderhouden voor 2018 (lees hier de blog van 2017). Helaas was dit echter niet het geval. Dit jaar werd voor mij het jaar van diepe dalen en maar een paar pieken. Er was bijna geen inbetween. Het voelde enorm alsof ik in een achtbaan zat. Dit was absoluut niet mijn beste jaar, ik verloor mezelf, heb bepaalde dingen of mensen die mij dierbaar zijn moeten loslaten en kwam mezelf weer keihard tegen in het duister, maar verder was het wel het jaar waar ik veel over mezelf heb geleerd en waarbij ik eindelijk wist wat ik wil gaan doen carrière gewijs. Ik heb deze blog ingedeeld in 5 categorieën: carrière, travel, body, mind en love. Ik neem je mee door mijn 2018 via deze onderwerpen.
  • Lifestyle,  Persoonlijk

    I love my body, I love my skin, I am a goddess, I am a Queen

    “Ik ben op een dieet”, “Nee, dit en dit moet je niet eten, daar word je dik van.”, “Ik wil nog 5kg afvallen.”, “Ik eet geen brood meer, daar kom je van aan.”, “Dit is zooo gezond.” Herken je deze woorden? Ik hoor ze dagelijks en ik word er knettergek van. Zoveel mensen zijn ZO bezig met hun lichaam en rommelen met voeding. Moet minder eten, moet gezonder eten, moet meer eiwitten eten voor spieropbouw, moet meer sporten, moet extra voedingssupplementen, dit is goed voor je, dat is niet goed voor je. Iedereen denkt het ook beter te weten wat wel en niet goed is voor je. Maar tevreden? Ho maar. Ik ben allang afgestapt van het constant healthy eten, overmatig sporten dat ik geen tijd heb voor mijn andere hobby’s en het obsederen van het perfecte lijf. Want wat heeft het voor zin als ik de hele tijd niet tevreden ben? Ik eet nog steeds ontbijt, lunch, avondeten en kleine tussendoortjes. Af en toe gezond en af en toe ongezond, maar altijd met mate (oke soms niet met chips, maar hallo #teamchips). Ik houd van lekker eten en kan er ook echt goed van genieten. Ik sport nu maar 1 á 2 keer in de week (momenteel soms een week niet) en ik ben vaak gewoon wel tevreden met mijn lijf, ookal is die niet meer zo strak als dat het eerst was toen ik wél op mijn eten lette en elke dag sportte. Waarom word ik dan soms toch onzeker als ik anderen over dit onderwerp hoor praten?