Lifestyle,  Persoonlijk

2017 in een vogelvlucht

When the sharpest words wanna cut me down,
Gonna send a flood, gonna drown them out,
I am brave, I am bruised,
I am who I’m meant to be, this is me.
Look out ’cause here I come,
And I am marching on to the beat I drum,
I’m not scared to be seen,
I make no apologies, this me.”

-Chorus from the song This is me by Keala Settle from the movie The Greatest Showman

2017 stond voor mij in het teken van herstellen, mooie reizen, nieuwe vrienden, mijn gevoelens écht herkennen en de balans vinden in mijn leven.

Het jaar begon voor mij niet helemaal goed, eind november 2016 kwam ik enorm ziek thuis van een prachtige reis door Bali en de Gili eilanden. Eerst dacht ik dat het mijn eigen darmziekte was die weer in een opvlamming zat. Uiteindelijk bleek het een darmbacterie en een bloedvergiftiging te zijn. Ik werd vrij snel na thuiskomst opgenomen in het ziekenhuis waar ik 6 dagen in verbleef. Het herstel duurde veel langer dan ik had verwacht. Ik had geen energie om te werken of te sporten. Twee en een halve maand (december 2016, en dan in 2017 januari en eerste paar weken februari) heb ik thuis gezeten om weer energie te krijgen. Dit deed ik door rustig weer te gaan sporten, gezond te eten en een dagelijkse routine in te zetten. Wat ook hielp om mij meer energie te geven was het vooruitplannen van leuke reisjes en evenementen waar ik naar uit kon kijken. Midden februari begon ik weer met werken, nadat ik met een arbo arts heb besproken om het rustig aan op te bouwen. Ik begon met 5 dagen in de week alleen maar 4 uurtjes te werken. Ik had heel veel moeite dat mijn lichaam zoveel tijd nodig had om te herstellen.

Gelukkig had ik leuke reisjes gepland om naar uit te kijken, het begon met een magische ervaring in Disneyland Parijs met mijn nieuwe vriendin Stefanie in de maand maart. Ik voelde mij weer helemaal kind en stuiterde rond door het park, klik hier voor mijn youtube kanaal om deze video’s te bekijken.
In de maand mei heb ik een onvergetelijke reis gemaakt samen met mijn zus naar Zuid-Korea. We hebben ontzettend veel gezien, gelopen, geshopt en nieuwe vrienden gemaakt. Ik had al een goede band met mijn zus, maar ik denk dat we hierdoor nog closer zijn geworden. Klik ook hier mijn youtube kanaal om te zien hoe mijn reis door Zuid-Korea was.

Voordat wij naar Zuid-Korea gingen hadden wij niet zo goed nieuws binnen het gezin, dit heeft vrij veel effect op ons allen gehad. Ik ga hier niet verder op in, omdat ik dit privé wil houden, inmiddels is alles wel weer goed gekomen. Het heeft wel wat meer effect gegeven op mijn kijk in het leven, ik ben het leven en de mensen om mij heen meer gaan waarderen, dan ik al deed. Ergens aan het eind in dezelfde maand na mijn reis had ik een kleine break down. Mijn vermoeidheid zat mij in de weg, ik kon maar niet accepteren dat mijn lichaam niet meer zo goed functioneerde als voorheen en ik deed teveel activiteiten buiten werk door. Ik gunde mijzelf geen rust, ik zocht alleen maar afleiding en gezelligheid in plaats van dat ik mezelf rustmomenten gaf. Dit bracht mij weer terug naar een psycholoog. Zij hielp mij een weg te vinden om balans te geven in mijn drukke sociale leven en het leren herkennen van mijn emoties en wat ik ermee kan doen. Ik was niet echt depressief, zoals de eerste keer dat ik naar een psycholoog ging. Het was meer een chaos in mijn hoofd en nergens was ik tevreden over mezelf, terwijl ik wél allemaal leuke dingen deed en desondanks ook nog focuste op de positieve dingen in mijn leven.

In de maand juni zat ik op 5-6 uren werken per dag en kreeg ik een nieuw functie op een andere afdeling waar ik mij meer thuis voelde.


Mijn laatste reis was een rustige relax vakantie met als enige echte activiteit golf surfen en 1 dagje toerist zijn. In de maand juli ging ik met nieuwe vrienden die ik had leren kennen op de sportschool op surfvakantie in Portugal. Het was een bijzondere nieuwe ervaring. Een reis maken met nieuwe vrienden is altijd even spannend, maar ik heb het enorm naar mijn zin gehad, ondanks dat het surfen minder goed ging als op Bali. De terugreis met vertraging, landden op een andere vliegveld in een ander land en een enorm lange terugreis naar Nederland was geen leuke afsluiter voor mijn laatste vakantie van het jaar. Mijn vakantie dagen waren namelijk officieel op, dus het was erg jammer dat het zo moest eindigden. De bezoekjes aan de psycholoog daarna waren eigenlijk wel fijn en nodig. Ik voelde mij een klein beetje verloren door mijn reislustigheid en het idee dat ik de komende half jaar niet meer ergens heen kon.

In augustus zat ik al op 7 uren werken per dag. Ik kon het langer volhouden en vond een nieuwe sport, de budo fight camp waar ik het in een eerdere blog over had, waar ik meer energie uit kon halen. Het leek erop dat ik een beetje een goede routine heb gevonden in het doordeweekse werkleven. Die ene stap naar 8 uren werken, was mentaal en lichamelijk nog heel lastig. Mijn sociale leven was ook nog enorm druk en ik plande alsnog veel te veel leuke dingen in de weekenden.

In september had ik bijna een maand een social media stop, waarin ik veel heb kunnen lezen en andere dingen heb kunnen doen, dan mij bezig houden met mijn telefoon. Dit gaf een rustmoment in mijn hoofd die ik nodig had en zo kon ik eindelijk mijn droom om een eigen blog site online te zetten waarmaken.


Op 7 oktober trouwde mijn beste vriendin Eveline. Het was een mooie ervaring waarbij ik ook nog mijn emoties leerde accepteren. Het is namelijk niet erg dat je aan de ene kant wel oprecht blij en gelukkig bent voor je beste vriendin, maar toch ook een beetje alleen voelt op zo’n bruiloft als single zijnde. Ik accepteerde dat mijn gevoel er was en genoot verder van die prachtige dag. Dit gold dus ook voor andere emoties die ik wel eens ervaar.

November was de maand waar ik de kreeg de kans om als tourguide een Amerikaanse vriend een klein beetje Nederland te laten zien, met o.a. hulp van een van mijn beste vriendinnen en haar vriend. Iets wat ik altijd al had willen doen, alleen moet ik nog wel veel oefenen om een goede tourguide te zijn. Het was de maand waarin ik eindelijk weer 8 uren per dag begon te werken. Eindelijk kon ik het lichamelijk en mentaal aan en vond ik de balans in het werken, sporten en sociale leven.

Ik had in deze maand mijn persoonlijke doel bereikt voor dit jaar en ik rondde mijn bezoeken bij de psycholoog in december af. Deze laatste maand van 2017 was voor mij een maand waarop ik terugkeek en reflecteerde op het hele jaar. Ik ben weer stappen vooruit gekomen, door stappen terug te doen. Ik niet had verwacht dat ik zo ver heb kunnen komen. Door alle ups en downs van het jaar ben ik weer trots op mezelf en waar ik nu sta in het leven. Het was al met al weer een mooi jaar, die veel te snel is voorbij gevlogen.

Ik heb geen echte goede voornemens voor 2018. Zoals altijd is het mijn doel om te blijven genieten van het leven, nu met het onderhouden van de balans die ik heb gevonden. Ik hoop dit jaar weer mooie herinneringen te kunnen maken en weer wijze lessen te leren. Inmiddels heb ik al veel leuke vooruitzichten op de planning staan. Ik kijk er enorm naar uit om dit met jullie te delen.

Proost op een mooi 2018!

Heb jij wel goede voornemens voor 2018? En hoe zag jouw 2017 eruit?
Laat het mij weten in een reactie!

Liefs,
Nydia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.